หากเปิดรายงานเจาะสำรวจดินแล้วพบค่า Natural Water Content (w) หรือ Moisture Content คำถามสำคัญคือ ตัวเลขนี้ได้มาอย่างไร และใช้บอกอะไรเกี่ยวกับชั้นดินได้บ้าง? Water Content Test เป็นการทดสอบพื้นฐานที่วัดปริมาณน้ำในตัวอย่างดินเทียบกับมวลดินแห้ง โดยทั่วไปใช้วิธีชั่งมวลก่อนและหลังอบในห้องปฏิบัติการ หรือ Oven-Drying Method

ค่าความชื้นในดินมีประโยชน์ทั้งการอ่านสภาพดินธรรมชาติจากงานเจาะสำรวจดิน (Soil Boring Test) การแปลผลดินเม็ดละเอียด การคำนวณความหนาแน่นแห้ง และการควบคุมคุณภาพงานบดอัด แต่ค่าความชื้นเพียงอย่างเดียวไม่ใช่ค่ากำลังรับน้ำหนักของฐานราก และไม่ควรใช้เป็นเกณฑ์ผ่าน–ไม่ผ่านโดยไม่พิจารณาประเภทดินและข้อกำหนดโครงการ

เจ้าหน้าที่ห้องปฏิบัติการชั่งตัวอย่างดินเพื่อทดสอบ Water Content พร้อมตู้อบและเครื่องชั่ง
ตัวอย่างการทดสอบ Water Content ในห้องปฏิบัติการ — หมายเหตุ: ภาพนี้สร้างโดย AI

Water Content Test คืออะไร และวัดค่าอะไร?

การทดสอบหาความชื้นโดยมวลของดินกำหนดให้ w = มวลน้ำ ÷ มวลดินแห้ง × 100 ผลลัพธ์แสดงเป็นเปอร์เซ็นต์ของ มวลของแข็งแห้ง ไม่ใช่เปอร์เซ็นต์ของมวลดินเปียก และไม่ใช่ปริมาตรน้ำต่อปริมาตรดินทั้งหมด ซึ่งเป็นความหมายคนละแบบกับ volumetric water content

มาตรฐาน ASTM D2216-19 — Standard Test Methods for Laboratory Determination of Water (Moisture) Content of Soil and Rock by Mass ครอบคลุมการหาปริมาณน้ำในตัวอย่างดิน หิน และวัสดุใกล้เคียงด้วยการวัดการสูญเสียมวลจากการทำให้แห้ง โดยมีข้อยกเว้นสำหรับวัสดุบางประเภทที่สูญเสียมวลด้วยสาเหตุอื่นนอกเหนือจากน้ำ ดูรายละเอียดขอบเขตมาตรฐานจาก ASTM International

ทำไมตัวหารต้องเป็นมวลดินแห้ง?

ในงานวิศวกรรมปฐพี มวลดินแห้งเป็นฐานอ้างอิงที่ช่วยให้เปรียบเทียบตัวอย่างซึ่งมีปริมาณน้ำต่างกันได้อย่างสอดคล้องกัน หากใช้น้ำหนักดินเปียกเป็นตัวหารจะได้เปอร์เซ็นต์แบบ wet basis ซึ่งไม่ใช่นิยาม Water Content ตาม ASTM D2216 จึงไม่ควรนำสองค่ามาเปรียบเทียบโดยตรง

ค่า Water Content ใช้ประโยชน์อะไรในงานเจาะสำรวจและก่อสร้าง?

ประเมินสภาพดินที่เก็บจากหลุมเจาะ

เมื่อเก็บตัวอย่างจากความลึกต่าง ๆ การทำ Water Content Test ช่วยให้เห็นแนวโน้มความชื้นตามระดับชั้นดิน หากค่าที่วัดได้เปลี่ยนอย่างเด่นชัดระหว่างช่วงความลึก วิศวกรอาจใช้เป็นสัญญาณประกอบการตรวจลักษณะชั้นดินและคุณภาพตัวอย่าง อย่างไรก็ตามต้องอ่านควบคู่กับ Soil Description, SPT-N, สภาพน้ำใต้ดิน และข้อมูลทดสอบอื่น ไม่ใช่ตีความว่าค่า w สูงหมายถึงดินอ่อนเสมอไป

ประกอบการแปลผลดินเหนียวและ Atterberg Limits

ค่า Natural Water Content สามารถใช้เปรียบเทียบกับ Plastic Limit (PL) และ Liquid Limit (LL) ซึ่งเป็นคุณสมบัติคนละชนิดกับความชื้นธรรมชาติ สำหรับดินที่มีค่าที่เกี่ยวข้องครบ อาจพิจารณา Liquidity Index, LI = (w − PL) / (LL − PL) เพื่อช่วยอธิบายสภาวะสัมพัทธ์ของดินเม็ดละเอียด ทั้งนี้ LI ไม่ใช่ค่าทดแทนกำลังเฉือนที่วัดจากการทดสอบโดยตรง

เว็บไซต์ EXESOIL มี Atterberg Limits Plasticity Interactive Calculator สำหรับคำนวณและสำรวจความสัมพันธ์ของ LL, PL, PI และ w จากค่าที่ป้อน แต่เครื่องมือดังกล่าวไม่ได้วัดน้ำจากตัวอย่างจริงและไม่สามารถทดแทนผล Water Content Test ในห้องปฏิบัติการได้

แปลงความหนาแน่นเปียกเป็นความหนาแน่นแห้ง

ในงานดินถมและงานบดอัด หากมีค่าความหนาแน่นเปียก (wet density) และค่าความชื้น สามารถคำนวณความหนาแน่นแห้งโดยความสัมพันธ์ ρd = ρ / (1 + w) โดย w ต้องอยู่ในรูปทศนิยม เช่น 20% ต้องแทนเป็น 0.20 ไม่ใช่ 20 ข้อมูลนี้สัมพันธ์กับการทดสอบ Field Density Test แต่ผลการประเมินผ่าน–ไม่ผ่านต้องเปรียบเทียบตาม Specification ของโครงการ

กำหนดและตรวจสภาวะความชื้นสำหรับงานบดอัด

ผลจาก Proctor Compaction Test ใช้หาความสัมพันธ์ระหว่างความชื้นกับความหนาแน่นแห้ง รวมถึง Optimum Moisture Content (OMC) และ Maximum Dry Density (MDD) ส่วน Water Content Test ใช้วัดความชื้นของตัวอย่างที่นำมาทดสอบหรือวัสดุจริง ทั้งสองการทดสอบเกี่ยวข้องกันแต่มีวัตถุประสงค์ต่างกัน ค่า OMC ไม่ใช่ค่า Natural Water Content ของทุกชั้นดิน

มาตรฐาน ASTM D2216-19 กำหนดหลักการทดสอบอย่างไร?

การทดสอบใช้การชั่งมวลตัวอย่างร่วมกับภาชนะที่ทราบมวล จากนั้นทำให้วัสดุแห้งในตู้อบและชั่งมวลอีกครั้ง การสูญเสียมวลจากการอบจะถือเป็นมวลน้ำภายใต้ข้อสมมติและขอบเขตที่มาตรฐานยอมรับ สำหรับวัสดุทั่วไป ASTM กำหนดอุณหภูมิอบมาตรฐาน 110 ± 5 °C และต้องทำให้แห้งตามเกณฑ์ของวิธีทดสอบ ไม่ควรกำหนดชั่วโมงอบตายตัวสำหรับดินทุกชนิด

ASTM D2216-19 มี Method A ซึ่งรายงานความชื้นเป็นจำนวนเต็มร้อยละ (nearest 1%) และ Method B ซึ่งรายงานถึงทศนิยมหนึ่งตำแหน่ง (nearest 0.1%) โดยหากผู้ว่าจ้างไม่ได้ระบุวิธีไว้ ให้ใช้ Method A ตามมาตรฐาน ทั้งนี้จำนวนตำแหน่งทศนิยมที่แสดงไม่ได้บอกความน่าเชื่อถือของตัวอย่างเพียงอย่างเดียว คุณภาพเครื่องชั่ง ปริมาณตัวอย่าง วิธีเก็บรักษา และความเหมาะสมของวัสดุยังเป็นปัจจัยสำคัญ

ขั้นตอนทดสอบความชื้นในดินด้วย Oven-Drying Method

ขั้นตอนด้านล่างเป็นภาพรวมเพื่อช่วยอ่านผลและสื่อสารกับห้องปฏิบัติการ ไม่ใช่ข้อกำหนดการปฏิบัติงานแทนมาตรฐานฉบับเต็ม

1. เก็บตัวอย่างและป้องกันการสูญเสียความชื้น

ระบุหมายเลขหลุมเจาะ รหัสตัวอย่าง ระดับความลึก วันที่เก็บ และสภาพตัวอย่างให้ตรวจสอบย้อนกลับได้ ปิดภาชนะหรือห่อเก็บให้เหมาะสมเพื่อลดการระเหยหรือรับน้ำจากภายนอกก่อนชั่งมวล หากเปิดถุงตัวอย่างทิ้งไว้เป็นเวลานาน ค่า Water Content ที่วัดอาจไม่สะท้อนสภาพขณะเก็บตัวอย่าง

2. ชั่งมวลภาชนะเปล่า

เลือกภาชนะโลหะหรือภาชนะที่เหมาะกับงานอบ มีฝาปิดและรหัสกำกับ ชั่งมวลภาชนะเปล่า M1 โดยใช้เครื่องชั่งที่มีความละเอียดตรงตามวิธีและมวลตัวอย่าง ก่อนชั่งควรตรวจความสะอาดและสภาพของภาชนะ

3. ชั่งมวลภาชนะพร้อมดินเปียก

ใส่ตัวอย่างในภาชนะและชั่งมวลรวม M2 โดยเร็วพอที่จะไม่สูญเสียความชื้นอย่างมีนัยสำคัญ บันทึกมวลตามความละเอียดที่กำหนด และตรวจว่าตัวอย่างที่แบ่งมาทดสอบเป็นตัวแทนของวัสดุหรือไม่

4. อบตัวอย่างให้แห้งตามวิธีทดสอบ

นำภาชนะที่เปิดฝาตามวิธีใช้งานเข้าเตาอบที่ควบคุมอุณหภูมิ สำหรับดินทั่วไปใช้ 110 ± 5 °C ตาม ASTM D2216-19 แต่ต้องประเมินชนิดวัสดุเป็นกรณีพิเศษก่อนใช้เงื่อนไขดังกล่าว เช่น ดินที่มีอินทรียวัตถุสูงหรือแร่ยิปซัม เพราะความร้อนอาจทำให้สูญเสียมวลจากกระบวนการอื่นด้วย

5. ทำให้เย็นและชั่งมวลภาชนะพร้อมดินแห้ง

หลังอบจนเข้าเกณฑ์ความแห้ง ให้จัดการระบายความร้อนและป้องกันไม่ให้ดินกลับมาดูดความชื้นจากอากาศ เช่น ใช้ภาชนะปิดและ desiccator ตามข้อปฏิบัติของห้องปฏิบัติการ จากนั้นชั่งมวลรวม M3

6. คำนวณและตรวจความสมเหตุสมผล

นำ M1, M2, M3 มาคำนวณมวลน้ำ มวลดินแห้ง และ Water Content แล้วตรวจว่ารหัสตัวอย่าง ข้อมูลเครื่องชั่ง และค่าที่ได้สอดคล้องกัน หาก M3 ไม่มากกว่า M1 หรือมวลเปียกน้อยกว่ามวลแห้ง ต้องตรวจสอบการบันทึกหรือขั้นตอนทันที

สูตรคำนวณ Water Content พร้อมตัวอย่าง

กำหนดให้ M1 = มวลภาชนะเปล่า, M2 = มวลภาชนะพร้อมดินเปียก และ M3 = มวลภาชนะพร้อมดินแห้ง

Water Content, w (%) = [(M2 − M3) / (M3 − M1)] × 100

ข้อมูลสัญลักษณ์ตัวอย่างสมมติ
ภาชนะเปล่าM132.40 g
ภาชนะ + ดินเปียกM2118.90 g
ภาชนะ + ดินแห้งM3102.40 g
มวลน้ำM2 − M316.50 g
มวลดินแห้งM3 − M170.00 g
Water Content(16.50 / 70.00) × 10023.57% (ค่าก่อนปัด)
ตัวอย่างการคำนวณเพื่อการเรียนรู้ ไม่ใช่ผลทดสอบของโครงการจริง

ตามรูปแบบการรายงานของ ASTM D2216-19 ตัวอย่างนี้จะแสดงเป็น 24% สำหรับ Method A หรือ 23.6% สำหรับ Method B ขึ้นกับวิธีที่สั่งทดสอบและความเหมาะสมของเครื่องมือ การรายงานผลจริงควรใช้หลัก significant figures ตามมาตรฐาน ไม่ควรเพิ่มตำแหน่งทศนิยมโดยไม่มีข้อมูลรองรับ

Water Content มากกว่า 100% เป็นไปได้หรือไม่?

เป็นไปได้ เพราะตัวหารในสูตรคือมวลดินแห้ง ไม่ใช่มวลดินเปียก ดินที่มีน้ำมากเมื่อเทียบกับมวลของแข็ง เช่น ดินอินทรีย์บางชนิด อาจมี Water Content สูงกว่า 100% ได้ ตัวเลขนี้จึงไม่ได้หมายถึง “ตัวอย่างมีน้ำเกินปริมาตรทั้งหมด” และไม่ควรแก้ผลเหลือ 100% เพียงเพราะเข้าใจผิดเรื่องนิยาม

อย่างไรก็ดี ค่าที่สูงผิดคาดต้องตรวจคุณภาพตัวอย่าง รายละเอียดแร่และสารละลาย มวลตัวอย่าง และเงื่อนไขการอบร่วมกัน เพราะการสูญเสียมวลจากสารอื่นอาจทำให้ผลไม่ใช่ปริมาณน้ำจริงตามนิยาม

ดินชนิดใดต้องระวังเป็นพิเศษ?

  • ดินอินทรีย์และพีต: บางองค์ประกอบอาจสลายตัวเมื่ออบด้วยอุณหภูมิมาตรฐาน จึงควรทบทวนวิธีทดสอบหรือใช้แนวทางเฉพาะ เช่น ASTM D2974 ตามประเภทวัสดุ
  • ดินที่มียิปซัม (Gypsum): แร่บางชนิดอาจสูญเสียน้ำในโครงสร้างผลึกเมื่ออบร้อน ทำให้การสูญเสียมวลไม่ใช่แค่น้ำในช่องว่างของดิน
  • ตะกอนเค็มหรือดินที่มีสารละลายสูง: เกลือที่ตกค้างหลังระเหยน้ำอาจถูกนับเป็นส่วนหนึ่งของมวลแห้ง จึงอาจต้องใช้วิธีรายงานหรือปรับแก้เฉพาะ
  • ตัวอย่างปนเปื้อนสารเคมี: ก่อนอบต้องประเมินความปลอดภัย เนื่องจากสารบางชนิดอาจเกิดปฏิกิริยา ระเหย หรือปล่อยไออันตรายเมื่อได้รับความร้อน

การลดอุณหภูมิอบจาก 110 ± 5 °C สำหรับวัสดุพิเศษไม่ใช่สิ่งที่เปลี่ยนได้โดยไม่บันทึก ต้องระบุเงื่อนไขจริงในรายงาน และยอมรับว่าค่าที่ได้อาจแตกต่างจากการอบที่อุณหภูมิมาตรฐาน

อ่านผล Water Content ในรายงานเจาะสำรวจดินอย่างไร?

เมื่อเห็นผล Water Content บน Boring Log หรือ Laboratory Summary ควรตรวจสอบอย่างน้อยว่า:

  • Sample ID และ Depth: ตัวเลขผูกกับหลุมเจาะและช่วงความลึกถูกต้องหรือไม่
  • Sample Condition: เก็บและขนส่งแบบใด มีการรบกวนหรือมีความชื้นเปลี่ยนก่อนทดสอบหรือไม่
  • Test Method: ใช้ ASTM D2216-19 Method A หรือ B หรือใช้วิธีอื่นตามข้อกำหนดโครงการ
  • ค่าที่รายงานและหน่วย: w เป็นเปอร์เซ็นต์ของมวลดินแห้ง ไม่ใช่ค่าความอิ่มตัวหรือความหนาแน่น
  • ข้อยกเว้น: มีดินอินทรีย์ ยิปซัม เกลือ หรือเงื่อนไขอบที่แตกต่างจากมาตรฐานหรือไม่
  • ข้อมูลประกอบ: เปรียบเทียบกับ Soil Description, Atterberg Limits, density, SPT หรือ strength test ตามวัตถุประสงค์

หากต้องพิจารณากำลังของดินเหนียว อาจใช้ Water Content เพื่อช่วยอธิบายสภาพตัวอย่างร่วมกับผล Unconfined Compression Test (UCT) แต่ค่า w ไม่สามารถแปลงเป็น undrained shear strength ได้อย่างเชื่อถือได้โดยไม่มีข้อมูลเพิ่มเติมและความสัมพันธ์ที่เหมาะสมกับวัสดุเฉพาะ

Water Content ต่างจาก Proctor, Atterberg และ Field Density อย่างไร?

การทดสอบสิ่งที่วัด/คำนวณหลักใช้ตอบคำถามใด
Water Content Testปริมาณน้ำเทียบมวลของแข็งแห้งตัวอย่างดินนี้มีความชื้นเท่าไร
Atterberg LimitsLL, PL, PI ของดินเม็ดละเอียดช่วงความชื้นที่พฤติกรรมความข้นเหลวและสภาพพลาสติกเปลี่ยนไปเป็นอย่างไร
Proctor Compactionความสัมพันธ์ moisture–dry density, OMC/MDDควรบดอัดภายใต้ความชื้นเป้าหมายเท่าไรจึงได้ความหนาแน่นตามพลังงานที่ทดสอบ
Field Densityความหนาแน่นของวัสดุที่บดอัดจริงในสนามการบดอัดหน้างานเป็นไปตามข้อกำหนดหรือไม่
CBR Testดัชนีความต้านทานการกดทะลุของวัสดุวัสดุมีคุณสมบัติประกอบการประเมินงานโครงสร้างชั้นทางอย่างไร

ถ้าสนใจสมบัติทางกายภาพของวัสดุเพิ่มเติม การทดสอบ Sieve Analysis ช่วยให้เห็นการกระจายขนาดเม็ดดิน ซึ่งช่วยประกอบการจัดกลุ่มและเลือกชุดการทดสอบอื่นให้เหมาะสม

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยในการทดสอบหรือคำนวณ

  • สับสนฐานมวล: นำมวลดินเปียกแทนมวลดินแห้งในตัวหาร ทำให้ผลต่ำกว่าค่า w ตามนิยาม
  • ระเหยก่อนชั่ง: เปิดฝาภาชนะหรือปล่อยตัวอย่างทิ้งไว้ ทำให้มวลน้ำหายไปก่อนบันทึก wet mass
  • ชั่งดินร้อนโดยไม่มีการควบคุม: ความร้อนและการรับความชื้นกลับอาจกระทบค่าที่ชั่ง ต้องทำตามวิธีควบคุมการทำให้เย็น
  • เลือกอุณหภูมิไม่เหมาะกับวัสดุ: ความร้อนทำให้เกิดปฏิกิริยาหรือสูญเสียมวลอื่นนอกจากน้ำ
  • บันทึกตัวอย่างผิดความลึก: แม้เครื่องชั่งถูกต้อง ผลก็อาจนำไปวิเคราะห์ชั้นดินผิดตำแหน่ง
  • เพิ่มความละเอียดเกินความสามารถการทดสอบ: ใส่ทศนิยมจำนวนมากโดยไม่สอดคล้องกับ Method และความละเอียดเครื่องมือ

คำถามที่พบบ่อย (FAQ)

Water Content Test ต้องอบดินที่กี่องศาเซลเซียส?

สำหรับวัสดุทั่วไป ASTM D2216-19 ใช้อุณหภูมิมาตรฐาน 110 ± 5 °C แต่มีข้อยกเว้นด้านวัสดุและความปลอดภัย เช่น ดินอินทรีย์ ดินที่มียิปซัม และตัวอย่างปนเปื้อน จึงควรยึดเงื่อนไขที่เหมาะสมตามมาตรฐานและชนิดวัสดุจริง

ต้องอบดินกี่ชั่วโมงจึงได้ค่า Water Content?

ไม่มีเวลาคงที่ที่ใช้ได้กับทุกตัวอย่าง การอบต้องทำให้แห้งตามเกณฑ์วิธีทดสอบ ซึ่งขึ้นอยู่กับชนิดและมวลของวัสดุ อุปกรณ์ และการจัดวางตัวอย่าง จึงไม่ควรใช้เวลาที่ได้ยินมาเป็นคำตอบแทนการตรวจสภาวะตัวอย่าง

Water Content เท่ากับ Optimum Moisture Content หรือไม่?

ไม่เท่ากันเสมอไป Natural Water Content คือความชื้นของตัวอย่างที่วัด ส่วน OMC เป็นค่าความชื้นที่สัมพันธ์กับความหนาแน่นแห้งสูงสุดภายใต้พลังงานบดอัดและวิธีทดสอบ Proctor ที่กำหนด

ค่า Water Content มากกว่า 100% หมายถึงคำนวณผิดหรือไม่?

ไม่จำเป็น เพราะนิยามใช้มวลดินแห้งเป็นฐาน ค่ามากกว่า 100% จึงเกิดได้กับวัสดุบางชนิด แต่ควรตรวจสอบการชั่ง วัสดุ และข้อยกเว้นก่อนยืนยันผล

ความชื้นจากเครื่องวัดภาคสนามใช้แทน ASTM D2216 ได้หรือไม่?

เครื่องมือภาคสนามอาจช่วยติดตามความชื้นได้อย่างรวดเร็ว แต่จะใช้แทนผลห้องปฏิบัติการได้หรือไม่ขึ้นกับวิธีทดสอบที่อนุมัติ การสอบเทียบ ชนิดดิน และข้อกำหนดโครงการ ไม่ควรถือว่าแทน ASTM D2216 ได้โดยอัตโนมัติ

ตัวอย่างดินที่นำมาหาความชื้นต้องเป็น Undisturbed หรือไม่?

ไม่จำเป็นต้องเป็น undisturbed เสมอไป เพราะเป็นการวัดคุณสมบัติดัชนีของตัวอย่าง แต่ต้องเก็บรักษาความชื้นให้สะท้อนสภาพที่ต้องการวัดและระบุบริบทการเก็บตัวอย่างอย่างชัดเจน การสูญเสียน้ำระหว่างขนส่งทำให้ค่า Natural Water Content คลาดเคลื่อนได้

Water Content สูงแปลว่าดินรับน้ำหนักได้น้อยเสมอหรือไม่?

ไม่เสมอไป ค่า w ต้องอ่านร่วมกับประเภทดิน plasticity โครงสร้างดิน stress history ระดับน้ำใต้ดิน และผลทดสอบกำลังหรือการยุบตัวที่เกี่ยวข้อง ไม่ควรแปลงค่า Water Content ค่าเดียวเป็น Bearing Capacity หรือค่า Settlement

สรุป: ควรสั่ง Water Content Test เมื่อใด?

Water Content Test เป็นการทดสอบพื้นฐานที่มีต้นทุนการเก็บข้อมูลไม่ซับซ้อนเมื่อเทียบกับการทดสอบกำลัง แต่ให้ข้อมูลสำคัญต่อการเข้าใจสภาพดิน ทั้งในการสำรวจชั้นดิน การจำแนกดินเม็ดละเอียด และการคำนวณความหนาแน่นแห้งของวัสดุบดอัด เพื่อให้ผลใช้ได้จริงควรระบุรหัสตัวอย่าง ความลึก วิธีทดสอบ ข้อจำกัดของวัสดุ และวัตถุประสงค์การใช้ผลให้ครบ

หากกำลังจัดชุดรายการทดสอบสำหรับโครงการก่อสร้าง สามารถอ่านภาพรวมบริการที่ EXESOIL และ ติดต่อทีมงานเพื่อหารือการเก็บตัวอย่างและรายการทดสอบ โดยแจ้งตำแหน่งโครงการ ลักษณะงาน และชนิดตัวอย่างที่มี เพื่อเลือกการทดสอบให้ตรงวัตถุประสงค์

เอกสารอ้างอิงทางเทคนิค

หมายเหตุทางวิชาการ: เนื้อหานี้ให้ความรู้สำหรับการอ่านและวางแผนงานทดสอบ ไม่ใช่การทดแทนมาตรฐานฉบับเต็ม ผลทดสอบของโครงการ หรือการออกแบบของวิศวกร ควรตรวจข้อกำหนดสัญญา วิธีทดสอบที่อนุมัติ และฉบับมาตรฐานที่ใช้จริงก่อนดำเนินงาน

Water Content Test คืออะไร? วิธีทดสอบความชื้นในดินและการอ่านผล